Oto druga część wykładu możliwościach poprawy swojej gry. Poprzedni materiał zakończyliśmy przykładem tego, jak powinno się dostosowywać własne rozumowanie do gry. Tą część zaczniemy od przykładu, w którym zastanowimy się nad tym co przeciwnik ma i co chce osiągnąć.
Przykład: Blindy 0.5/1$. Stół shorthanded. Poker Texas Holdem.
Nieznany nam przeciwnik podbija z wczesnej pozycji o 4$.
Widziasz 
z buttona i postanawiasz sprawdzić. Flop to 
Przeciwnik zagrywa standardowego continuation beta za 7$. My stwierdzamy, że jest to świetny flop do pokazania siły i decydujemy się przebić do 19$. Przeciwnik dosyć szybko sprawdza. Co może mieć?
Flop nie daje zbyt wielu informacji o możliwych układach przeciwnika, ale możesz wykluczyć suited connectory (karty w kolorze blisko siebie, czyli np. 
) za wyjątkiem 3 i 4. Spasuje także prawdopodobnie wysokie karty typu AK. Zostają jeszcze pary wyższe od 5 (z wyjątkiem pary dwójek).
Na turnie pojawia się [
]
Karta teoretycznie niewiele wnosząca do rozdania. Przeciwnik postanawia czekać i Ty również licząc na korzystną dla niego kartę na riverze.
Ostatnia wspólna karta [
]. Karta, która nic nie zmienia.
Przeciwnik czeka, a my zagrywamy za 40$ i przeciwnik szybko sprawdza zostawiając sobie około 30$ stacka. Co mógł mieć? Jedyną kartą, z którą powinien to sprawdzić jest pasywnie rozgrywana overpara wyższa niż 10-tki. W przypadku fulla dążyłby raczej do all ina.
Jak mógł wyglądać tok myślenia naszego przeciwnika?
Można przyjąć w tym przypadku dwie wersje. Po pierwsze, mógł mieć wysoką overparę i ocenił nas na niższą overparę. Wchodząc w reraise na flopie liczył na to, że zapłacimy mu jeszcze na turnie i na riverze, kiedy będzie okazywał słabość czekając.
Po drugie, mógł mieć overparę i nie był przekonany co z nią zrobić po naszym reraise. Z jednej strony wiedział, że w tym momencie ma gorszą rękę, a z drugiej nie chciał się z nią rozstać i liczył na polepszenie sytuacji na dalszych streetach. Co osiągnął? Jeżeli jego rozumowanie opierało się na wersji pierwszej, to osiągnął zamierzony cel, gdyż nakłonił nas (w jego przekonaniu) do value betu (podbicia do takiej wartości – dla której opłaciłoby Ci się matematycznie sprawdzić) na river.
Jeżeli jego rozumowanie opierało się na wersji drugiej, to nie osiągnął nic. Zamierzał grać tylko wtedy, kiedy na turnie lub riverze spadałaby karta polepszająca jego układ, czyli np. as kiedy miał parę asów. Tymczasem niepotrzebnie sprawdził podbicie na river oddając tym samym więcej $ niż planował.
Analizując rozdania w ten sposób należy pamiętać o sporządzeniu notatek na graczy, których nie jesteśmy pewni. Analizowanie uczy również zapamiętywania takich sytuacji jako schematy przez co łatwiej i szybciej będziemy się mogli nich odnaleźć następnym razem.
Do analizy własnej gry służy również np. PokerTracker i HoldemManager. Są to programy płatne zbierające historię rozdań, które odbyły się podczas naszej sesji.
W tym przypadku możesz przeprowadzać analizę krótkoterminową obejmującą sesję lub kilka albo długoterminową obejmującą dłuższy okres (jeżeli mało gramy to naszym wyznacznikiem powinna być liczba rozegranych rąk). W celu analizy zaznacz wybrane sesje, a następnie sortuj rozdania według największych pul (wygranych i przegranych). Największe pule oceń wg. przedstawionych powyżej schematów: Twojej linii, linii przeciwnika oraz skutku jaki powstał (oraz oceń czy rozdanie potoczyło się tak jak tego oczekiwałeś).
Braki w grze możesz zauważyć zaglądając w opcję „rąk”. Są tam wyświetlone wszystkie hole cards jakie miałeś oraz ogólny bilans zysków lub strat z daną ręką, np. podczas miesiąca, w którym rozegraliśmy 23000 rozdań, dostaliśmy 93 razy QQ i sumarycznie jesteś stratny 4 buy iny tylko na tej ręce. Oznacza to, że prawdopodobnie (tutaj przyczyn może być bardzo wiele) zbyt często przeceniamy wartość tej pary w grze post flop i ciężko nam uwierzyć, że ktoś posiada AA lub KK na bezpiecznym, niskim flopie.
Regularnie powinieneś zwracać uwagę na naszą grę ze suited connectorami.
Są to karty, które są bardzo chętnie grane przez mało doświadczonych graczy próbujących coś z nimi dobrać. Często jednak ogólne koszty dobierania są większe od zysków.
Samodzielna analiza gry poprawia się wraz z doświadczeniem. Musisz pamiętać, że większość przeciwników ciągle doskonali się (albo odpada, a na ich miejsce przychodzą lepsi), dlatego Ty także powinieneś ciągle lokalizować i eliminować braki w grze. Czym więcej czasu będziesz poświęcał temu elementowi, tym szybciej będziesz się w stanie dostosować do przeciwników w czasie sesji. Będziesz w końcu znał schematy zagrań i myślenia większości Twoich przeciwników.
